ساعت ، مايهء اندوه درازى گردد ، مرگ دنيا را رسوا دارد و براى هيچ خردمندى جاى شادى نگذاشته است . باب استدراج و نعمت گير كردن ( 1 ) 1 - از امام صادق ( ع ) ، فرمود : به راستى چون خدا خير بنده‌اى را خواهد و آن بنده گناهى كند ، خدا دنبالش او را كيفرى دهد و به ياد او آورد و استغفار كند و چون بد بنده‌اى را خواهد و آن بنده گناهى كند ، دنبالش به او نعمتى دهد تا استغفار را از ياد او ببرد و به آن گناه ادامه دهد و اين است معنى قول خدا عز و جل ( 182 سوره اعراف ) : « محققاً آنها را نعمت گير كنيم از راهى كه ندانند » يعنى به وسيلهء نعمت دادن وقتى كه مرتكب گناه شوند . ( 2 ) 2 - از امام صادق ( ع ) پرسش شد از معنى استدراج ، در پاسخ فرمود : معنى آن اين است كه بنده چون گناهى كند ، به او مهلت داده شود و هنگام آن گناه نعمت او تجديد گردد و او را از استغفار باز دارد و او نعمت گير شود از راهى كه نداند .